Во денешниот брз и често нечувствителен свет, некои луѓе се борат со прекумерна емотивност. Тие ги доживуваат и позитивните и негативните емоции многу поинтензивно од другите. Иако ова може да биде благослов во добрите времиња, тоа често претставува предизвик во секојдневниот живот.
Интензитет на емоциите
Кога е убаво, тогаш ми е двојно поубаво од на другите, но кога за другите е лошо, за мене е ужас. Оваа изјава совршено ја доловува реалноста на оние кои се борат со прекумерна чувствителност. Емоциите се како ролеркостер – високи врвови и длабоки падови.
Предизвици во секојдневието
За луѓето со засилена емотивност, дури и наизглед банални ситуации можат да предизвикаат силни реакции. На пример:
- Гледање некој како корне цвеќе од јавна жардиниера
- Луѓе кои ги извршуваат задачите со “половина душа” наместо со ентузијазам
- Ситни неправди како случајно поткраднување од касиерка или непочитување на пешачки премин
Овие ситуации, кои многумина би ги игнорирале, можат да предизвикаат вистинска внатрешна бура кај чувствителните личности.
Справување со интензивните емоции
За да се справат со овие чувства, многу чувствителни луѓе развиваат внатрешни механизми за справување. Еден таков механизам е самопотсетување:
“Ало, што се нервираш, па таа личност не ти е сестра, тој имот не е твој, ниту таа компанија е на татко ти… До кога ќе ги сфаќаш работите толку лично?”
Овој внатрешен дијалог служи како потсетник дека не сè во животот бара наша емотивна инвестиција.
Прифаќање и фокусирање
Важен чекор во справувањето со прекумерната чувствителност е прифаќањето на реалноста и фокусирањето на она што можеме да го контролираме:
“Диши длабоко, релаксирај се, што можеш промени, но што не можеш прифати – не е сè во твои раце. Фокусирај се на убавото, а борбата со ветерници остави ја за некој нареден живот, ако постои – овој е краток и не вреди да го прокоцкаш”.
Овој пристап помага во насочување на енергијата кон позитивни и продуктивни активности, наместо да се троши на непотребна загриженост.